معروف ، از جمله آيت اللّه حاج ميرزا ابوالحسن انگجى رحمه‌اللهكسب فيض كرد . او شيفته و دلباخته‌ى آيت اللّه سيد على آقا قاضى رحمه‌الله بود و به مدّت 16 سال در محضر اين استاد ، به سير و سلوك پرداخت . سيد على آقا قاضى رحمه‌الله نيز توجّه بسيارى به آيت اللّه مرندى داشت ؛ او با توجّه به اين‌كه شاگردان زيادى داشت ، ولى دوازده نفر را انتخاب كرده بود و يك بحث خصوصى با ايشان برگزار كرده بود كه از جمله‌ى آن‌ها آيت اللّه ميرزا على اكبر مرندى بود . او در حوزه‌ى نجف ، از استادان نام‌آورى در فقه و اصول ، از جمله : آيت اللّه سيد ابوالحسن اصفهانى ، آيت اللّه محمّدحسين نائينى ، آيت اللّه شيخ على ايروانى ، آيت اللّه آقا ضياء الدين عراقى ، علّامه محمّدحسين غروى اصفهانى و علّامه بادكوبه‌اى استفاده كرد و در درس اخلاق نيز از آيت اللّه ميرزا ابوالفضل زاهدى قمى بهره‌ها گرفت . سپس در سال 1320 شمسى به آذربايجان برگشت و مدّتى را در حوزه‌ى علميه‌ى تبريز ، به تدريس پرداخت . در دورانى كه آذربايجان به دست ارتش سرخ شوروى اشغال شده بود و حزب توده و حزب دمكرات ، با تبليغات گسترده ، به تخريب و تضعيف اعتقادات دينى مردم پرداخته بود ، آيت اللّه مرندى در مقابل آن‌ها قَدّ عَلَم كرد و به افشاگرى آن‌ها پرداخت . آنان وى را تحت تعقيب قرار دادند و درصدد كشتن او برآمدند ، امّا خوشبختانه ايشان توسّط يكى از ارادتمندان خود ، از موضوع مطّلع شد و با اصرار آن‌ها به تهران رفت و سرانجام بعد از شكست توده‌اىها ، به مرند بازگشت . سرانجام او در روز سه شنبه نهم فروردين سال 1373 ش ( برابر با سال 1414 ق ) در همان اوقاتى كه هميشه براى نماز شب برمىخاست ، به عالم ملكوت پيوست و در زادگاه خويش ، مدفون گرديد . « 1 » 15 . آيت اللّه محمّدتقى بهجت رحمه‌الله ( ت 1430 ق ) وى در اواخر شوّال 1334 ق ( اوائل شهريور 1295 ش ) در « فومن » در استان گيلان ، ديده به جهان گشود . پدرش كربلايى محمود ، كاسبى متدين و باسواد و مورد اعتماد مردم فومن بود . تحصيلات ابتدايى خود را در مكتب‌خانهء فومن به پايان رساند و سپس مقدّمات علوم حوزوى را نيز نزد فُضلاى شهر خود آموخت ، تا اين كه در سال 1348 ق ( 1308 ش ) ، به قصد تكميل تحصيلات حوزوى ، عازم عراق شد . ايشان ، در چهار سال نخستِ اقامتش در عراق ، در كربلا سكونت داشت و توانست علاوه

--> ( 1 ) - نك : گلشن ابرار ، ج 3 ، ص 416 - 426 ؛ عارف ناشناخته ، صادق حسن‌زاده چاپ اوّل ؛ مهر تابان ، ص 28 .